مقدمه
تکنولوژیهای جدید در حال حاضر در جهان هنر بیش از هر زمان دیگری یکپارچه شده اند. نمایشهای چندرسانه ای در مجسمه سازیها برپا شده و در موزه ها نمایش داده شده اند؛ قدرت غیر منتظره مواد جدید باعث شده که مرزهای معماری گسترده شود و مردم اکنون میتوانند تصمیم بگیرند که به بازیهای خاص تئاتر با استفاده از تلفن های هوشمند خود پایان دهند.
هنر آشپزی از این روند مستثنی نیست و سرآشپزهای خلاق در حال حاضر الهام گرفته اند که تکنیکهای پخت و پز و مواد اولیه اقتباس شده از دنیای علوم غذایی را ترکیب کنند. برای بیش از یک دهه رستورانهای برنده جوایز بطور نامتعارف خاویار طعم دار شده فوم های رنگارنگ معلق حبابهایی که با ترکیدن طعم خود را آزاد می کنند و حتی خلق مجدد ظروف پیچیده به شکل اسپاگتی ساده را ارائه داده اند.
بطور واضح، کاربرد تکنیکهای پخت و پز مدرن سینی خوراک موفقی را تضمین نمی کند اما مانند تمام اشکال هنری تکنولوژیهای جدید فرایند هنری را با فراهم کردن امکان گسترده ساختن مرزهای خلاق برای هنرمند پشتیبانی میکنند مانند هر هنرمند دیگری سرآشپزان خلاق تجربه را در اختیار مخاطبان خود قرار میدهند و علی رغم تکنیک میزان این تجربه از همه چیز مهمتر است.
علم اغذيه مولکولی به دلیل تلفیق علم مواد غذایی با هنر آشپزی یک روند خوراک شناسی است که برای صنعتگران نوآوری را به منظور خلق سینیهای خوراکی که حقیقتا حاوی تجربیاتی با حواس چندگانه است به ارمغان می آورد تمام این روشهای آشپزی مغایر سنتهای آشپزی بزرگان نیستند؛ در عوض بر پیشرفتهای گذشته تکیه میکند و افقها را با استفاده از تکنیکها و مواد تشکیل دهنده ی مدرن گسترش می دهند. نوبت به یک دوره آشپزی جدید رسیده است و اکنون برای سرآشپزهای آماتور در دسترس است
