ماژول ۱۰ – حبوبات

۲۵ – طبقه‌بندی، ترکیب و ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی


۲۵.۱. 

حبوبات یکی از محصولات غذایی مهم برای انسان و حیوان هستند. آن‌ها معمولاً کم‌چربی و سرشار از پروتئین‌اند و ریزمغذی‌هایی مثل فولات، پتاسیم، آهن و منیزیم دارند. بسیاری از افزودنی‌های غذایی مانند صمغ‌ها (صمغ عربی، گوار، تراگاکانت) از حبوبات به‌دست می‌آیند. سویا و مشتقاتش (مثل لسیتین سویا) به‌طور گسترده در صنایع غذایی استفاده می‌شوند.

ویژگی خاص حبوبات توانایی آن‌ها در تثبیت نیتروژن هوا از طریق همزیستی با باکتری‌های ریشه است که برای کشاورزی و اکوسیستم حیاتی است. حبوبات در کنار غلات، پروفایل پروتئینی مکملی ایجاد می‌کنند که کیفیتی مشابه پروتئین حیوانی دارد. آن‌ها منبع اصلی لیزین در رژیم گیاه‌خواری هستند و ویتامین‌هایی مثل تیامین، نیاسین و ریبوفلاوین را تأمین می‌کنند. بااین‌حال از نظر کلسیم و اسیدهای آمینه گوگرددار ضعیف‌اند.

حبوبات در خانواده Fabaceae طبقه‌بندی می‌شوند که خود به سه زیرخانواده تقسیم می‌شود: Faboideae، Mimosoideae و Caesalpinioideae (بر اساس شکل گلبرگ).


۲۵.۲. ساختار

دانه‌های حبوبات از نظر ساختار کلی شبیه هم‌اند اما در اندازه، رنگ، شکل و ضخامت پوسته تفاوت دارند. دانه‌ها دو بخش دارند: پوسته بذر و مغز (جنین و لپه‌ها).

  • حبوباتی مثل نخود کفتری، نخود، لوبیا سیاه و سبز و کلر (horse gram) پوسته‌ای با ۱۲–۱۵٪ وزن دانه دارند.
  • عدس، لوبیا چیتی، لوبیا قرمز، نخودفرنگی، سویا و لوبیا چشم‌بلبلی ۸–۱۱٪ پوسته دارند.
  • به‌طور میانگین: ۱۱٪ پوسته، ۲٪ جنین، ۸۷٪ لپه‌ها.

جنین (هیپوکوتیل و پلومول) غنی از متیونین و تریپتوفان است، اما چون فقط ۲٪ دانه را تشکیل می‌دهد سهم کمی دارد. بیشتر پروتئین ذخیره‌ای (۷۰–۸۰٪) در لپه‌هاست. پوسته غنی از فیبر خام (سلولز و همی‌سلولز) است؛ ۸۰–۹۰٪ فیبر خام در پوسته قرار دارد.


۲۵.۳. ترکیب شیمیایی

ترکیب شیمیایی حبوبات به رقم، محل کشت و شرایط رشد وابسته است.

۲۵.۳.۱. پروتئین‌ها

  • حبوبات ۲۰–۴۰٪ پروتئین دارند (بیشتر از غلات با ۷–۱۴٪).
  • سه گروه اصلی: گلوبولین‌ها (۷۰٪)، آلبومین‌ها (۱۵٪)، گلوتلین‌ها (۱۵٪).
  • محدودیت اصلی: کمبود اسیدهای آمینه گوگرددار (متیونین و سیستئین) و گاهی تریپتوفان.
  • مکمل‌بودن با غلات باعث بهبود کیفیت پروتئین می‌شود (غلات کمبود لیزین دارند و حبوبات کمبود متیونین).
  • هضم پروتئین‌های حبوبات ضعیف است، اما با پختن، اتوکلاوکردن و برشته‌کردن بهبود می‌یابد.

۲۵.۳.۲. کربوهیدرات‌ها

  • حدود ۶۰٪ دانه را تشکیل می‌دهند (عمدتاً نشاسته).
  • الیگوساکاریدها (رافینوز، استاکیوز، ورباسکوز) → نفخ‌زا.
  • ضریب انرژی قابل‌هضم: ۸۵–۹۰٪ / انرژی قابل‌متابولیسم: ۷۵–۸۵٪.
  • سویا: کربوهیدرات‌های غیرقابل‌هضم (گالاکتان‌ها، پنتوزها، همی‌سلولزها).
  • فیبر رژیمی: کاهش کلسترول، بهبود گلوکز خون، افزایش حجم مدفوع.

۲۵.۳.۳. چربی‌ها

  • مقدار کم (۱–۲٪)، اما سرشار از اسیدهای چرب ضروری.

۲۵.۳.۴. سایر ریزمغذی‌ها

  • ویتامین A کم (۵۰–۳۰۰ واحد بین‌المللی / ۱۰۰ گرم).
  • تیامین: ۰.۳–۱.۰ میلی‌گرم / ۱۰۰ گرم (مشابه غلات).
  • ریبوفلاوین: بسیار کم (۰.۱–۰.۴).
  • نیاسین: حدود ۲ میلی‌گرم.
  • ویتامین C: در دانه خشک تقریباً وجود ندارد.
  • کلسیم: حدود ۱۰۰ میلی‌گرم / ۱۰۰ گرم (بیشتر از غلات).
  • آهن: ۲–۱۰ میلی‌گرم / ۱۰۰ گرم.
  • فولات: مقدار خوب.
  • دارای اسید فیتیک (مانع جذب کلسیم و مواد معدنی).

۲۵.۳.۵. عوامل ضدتغذیه‌ای

  • بازدارنده تریپسین، لکتین‌ها، گواتروژن‌ها، آنتی‌ویتامین‌ها، فیتات‌ها، ساپونین‌ها، فاکتورهای نفخ‌زا، آلرژن‌ها، آفلاتوکسین‌ها و غیره.
  • بیشتر این ترکیبات با حرارت از بین می‌روند (مثلاً پختن).
  • برخی پایدارند (مثل تانن‌ها و فیتات‌ها) و فقط با جوانه‌زنی یا تخمیر کاهش می‌یابند.
  • ترکیبات پلی‌فنلی (به‌ویژه در لوبیا قرمز، لوبیا سیاه، سویا) خواص آنتی‌اکسیدانی دارند و در پیشگیری از سرطان و بیماری قلبی مفیدند.

۲۵.۴. جدول ترکیب شیمیایی (در هر ۱۰۰ گرم بخش خوراکی)

محصول رطوبت پروتئین چربی کربوهیدرات فیبر خام مواد معدنی
نخود کامل ۹.۸ ۱۷.۱ ۵.۳ ۶۰.۹ ۳.۹ ۳.۰
نخود دال ۹.۹ ۲۰.۸ ۵.۶ ۵۹.۸ ۱.۲ ۲.۷
ماش سیاه دال ۱۰.۹ ۲۴.۰ ۱.۴ ۵۹.۶ ۰.۹ ۳.۲
لوبیا چشم بلبلی ۱۳.۴ ۲۴.۱ ۱.۰ ۵۴.۵ ۳.۸ ۳.۲
لوبیا خشک ۹.۶ ۲۴.۹ ۰.۸ ۶۰.۱ ۱.۴ ۳.۲
ماش سبز کامل ۱۰.۴ ۲۴.۰ ۱.۳ ۵۶.۷ ۴.۱ ۳.۵
ماش سبز دال ۱۰.۱ ۲۴.۵ ۱.۲ ۵۹.۹ ۰.۸ ۳.۵
کلر (Horse Gram) ۱۱.۸ ۲۲.۰ ۰.۵ ۵۷.۲ ۵.۳ ۳.۲
خِسَری دال ۱۰.۰ ۲۸.۲ ۰.۶ ۵۶.۶ ۲.۳ ۲.۳
عدس ۱۲.۴ ۲۵.۱ ۰.۷ ۵۹.۰ ۰.۷ ۲.۱
مَت (Moth Beans) ۱۰.۸ ۲۳.۶ ۱.۱ ۵۶.۵ ۴.۵ ۳.۵
نخود سبز تازه ۷۲.۹ ۷.۲ ۰.۱ ۱۵.۹ ۴.۰ ۰.۸
نخود سبز خشک ۱۶.۰ ۱۹.۷ ۱.۱ ۵۶.۵ ۴.۵ ۲.۲
لوبیا قرمز (راجما) ۱۲.۰ ۲۲.۹ ۱.۳ ۶۰.۶ ۴.۸ ۳.۲
دال عدس قرمز ۱۳.۴ ۲۲.۳ ۱.۷ ۵۷.۶ ۱.۵ ۳.۵
سویا ۸.۱ ۴۳.۲ ۱۹.۵ ۲۰.۹ ۳.۷ ۴.۶

(منبع: ارزش غذایی خوراک‌های هندی، NIN، ICMR، حیدرآباد، ۱۹۹۴)


خلاصه:
حبوبات منبع عالی پروتئین و فیبرند، ولی از نظر اسیدهای آمینه گوگرددار و قابلیت هضم محدودیت دارند. ترکیب حبوبات با غلات کیفیت پروتئین را بالا می‌برد. آن‌ها هم مواد مغذی ارزشمند دارند و هم عوامل ضدتغذیه‌ای که بیشترشان با پخت کاهش می‌یابند. سویا به‌ویژه از نظر پروتئین و چربی جایگاه ویژه‌ای دارد.

دسته بندی ها: شیمی غذا و کشاورزی