Socorro Springs Restaurant & Brewery – Eddyline Restaurant & Brewery
بیش از ۹۰ کارمند
سوكورو، نیومکزیکو – بونا ویستا، کلرادو
صاحب رستوران از سال ۱۹۹۹
www.socorrosprings.com – www.eddylinepub.com
میک و مالی هاینکمپ در سال ۱۹۹۹ Socorro Springs را افتتاح کردند. جالب است بدانید که طرح اولیهی کسبوکارشان یک میلیون دلار بود، اما در نهایت توانستند آن را به ۱۰۰هزار دلار کاهش دهند و با تنها ۷۰هزار دلار شروع کنند. ده سال بعد، رستوران و آبجوسازی Eddyline را هم راهاندازی کردند و هر دو کسبوکار موفق شدند. حالا در فکر افتتاح شعبهی سوم در سال ۲۰۱۱ هستند.
شروع ماجرا
- مالی همیشه رویای رستوران داشت (مدرک حسابداری گرفت).
- میک عاشق آبجوسازی خانگی بود (در کنار تحصیل زمینشناسی).
- آنها با الهام از یک آبجوسازی کوچک در کلرادو ایدهی ترکیب پیتزا تنوری + آبجوی دستساز را شکل دادند.
ابتدا بانکها آنها را مسخره کردند: طرح یک میلیون دلاریشان غیرواقعی بود. اما با الهام از تام هنسی (نویسندهی “چطور یک آبجوسازی با کمتر از ۲۰هزار دلار راهاندازی کنیم”) یاد گرفتند که میتوان با تجهیزات دست دوم و خلاقیت، کار را ساده و کمهزینه شروع کرد.
کاهش هزینهها
- از یک میلیون دلار → به ۷۰۰هزار دلار → به ۱۰۰هزار دلار → در نهایت شروع با ۷۰هزار دلار.
- خرید تجهیزات دست دوم (مثل مخزن لبنیاتی فقط با ۵۰ دلار).
- استفاده از کارتهای اعتباری و وام دانشجویی میک.
- فروش وسایل خانه در بازار دستدوم برای تأمین ۵۰۰ دلار مواد اولیه افتتاحیه!
میک میگوید: «کتابهای استارتاپ اشتباه میگویند که باید همهچیز نو و بهترین باشد. اگر لاغر و کمهزینه شروع کنی، احتمال بقا خیلی بیشتر است.»
درسهای کلیدی از تام هنسی
- منو ساده و محدود با آیتمهای مشترک در مواد اولیه.
- کیفیت بالا + سیستمهای استاندارد.
- عکسبرداری از مراحل درستکردن پیتزا و آموزش کارکنان با جزئیات.
- انعطافپذیری در برابر تغییرات و یادگیری از دیگران.
دومین رستوران
ده سال بعد در شهر کوچک بونا ویستا شعبه دوم را افتتاح کردند. همه میگفتند جمعیت کم است و شکست میخورند، اما استراتژی آنها این بود:
- در شهرهای کوچک رقابت با زنجیرههای بزرگ کمتر است.
- شناخت سریع مشتریان و تطبیق دادن محصولات با سلیقه محلی (مثلاً مردم بونا ویستا آبجوهای قویتر میخواستند).
- تمرکز بر جامعهی محلی به جای جمعیت انبوه.
منابع انسانی
- استخدام به دو شکل: روش شاتگان (هر کسی بیاید، شاید یکی جواب بدهد) و اعتماد به شهود سریع (کتاب Blink از مالکوم گلدول).
- برخورد متفاوت با کارکنان: بعضیها با غرور زیاد میآیند و باید آرام اصلاح شوند، بعضیها با روحیه دفاعی بالا وارد میشوند و باید اعتمادبهنفس پیدا کنند.
مدیریت روزانه
- میک در اوایل شخصاً آبجو میساخت تا کیفیت و تجهیزات را تثبیت کند.
- حالا بیشتر وقتش صرف برنامهریزی توسعه، مدیریت جزئیات، حل مشکلات و نظارت بر هر دو شعبه میشود.
دلیل شکست رستورانها (به باور میک و مالی)
- نداشتن دید کلی (بزرگنمایی دوستان بهعنوان مشتری دائمی).
- تجربه نکردن کافیِ غذاخوری بیرون.
آنها معتقدند رستوران فقط غذا نیست؛ مجموعهای از جزئیات است:
- نظافت پارکینگ و ورودی
- نورپردازی و موسیقی درست
- جزئیات ریز در سرویس
به قول تام هنسی: «رستوران مثل صدف است. اگر همه شرایط درست باشد، مروارید تولید میکند: مشتری خوشحال.»
برنامههای آینده
- ساخت آبجوسازی بزرگتر برای بستهبندی و توزیع نوشیدنیها.
- افتتاح رستوران جدید در سالیدا (Salida, CO).
- ادامهی رشد، اما با همان فلسفهی «لاغر، انعطافپذیر، و محلی».
خلاصه نکات میک هاینکمپ
- کتابهای استارتاپ اشتباه میگویند؛ میتوان با پول کم شروع کرد.
- در شهرهای کوچک میتوان بازار را در دست گرفت.
- لاغر و کمهزینه = سودآوری بالا.
- داشتن منتور حیاتی است.
- زیاد به رستورانهای دیگر برو و یاد بگیر.
- همهی جزئیات تجربهی مشتری مهم هستند.
