ترخون Tarragon
Artemisia dracunculus
یادداشتهای طعمی
برگها عطری شیرین با تهمایههایی از کاج، انیسون یا شیرینبیان دارند؛ طعم آن قوی اما ملایم است، با نتهای تند انیسون و ریحان و پسطعم کمی شیرین. پخت طولانی بو را کم میکند ولی طعم باقی میماند.
بخشهای مورد استفاده
برگهای تازه و شاخهها.
خرید / نگهداری
سوپرمارکتها گاهی گلدانهای ترخون دارند، اما معمولاً شاخهها را در مقادیر کم میفروشند، پس بهتر است خودتان پرورش دهید. هنگام خرید از نوع روسی اجتناب کنید. شاخههای جوان ۴–۵ روز در یخچال تازه میمانند. برای خشک کردن، دستههای ساقه را در مکان تاریک و دارای تهویه آویزان کنید. در حالت خشک بیشتر عطر خود را از دست میدهد؛ فریزکردن برگها (سالم یا خردشده) طعم بیشتری را حفظ میکند.
خودتان بکارید
ترخون فرانسوی را میتوان از طریق قلمه یا تقسیم ریزومهای سفید و شکننده در بهار تکثیر کرد—این کار را هر ۳ سال انجام دهید تا طعم گیاه حفظ شود. ترخون روسی قویتر از بذر رشد میکند. ترخون به خاک غنی و خشک و آفتاب فراوان نیاز دارد. تا زمانی که ریشهها مستقر شوند، ترخون فرانسوی ممکن است در زمستان نیاز به محافظت داشته باشد.
کاربردهای آشپزی
ترخون یکی از مواد اصلی آشپزی فرانسوی است، همراه با ماهی، مرغ و غذاهای تخممرغی. اگر به میزان کم استفاده شود، طعم عمیق و دلنشینی به سالادهای سبز میدهد. در مارینادهای گوشت و شکار عالی است و برای طعمدادن به پنیر بز و فتا در روغن زیتون استفاده میشود. شاخههای کامل را میتوان زیر ماهی یا همراه مرغ و خرگوش کبابی گذاشت («مرغ ترخونی»).
