اورگانوها و مرزنجوشها Oreganos and Marjorams
علاوه بر اورگانو معمولی و مرزنجوش شیرین، گونههای بسیار دیگری از این خانواده وجود دارند. طعم اورگانو بستگی به میزان کارواکرول و تیمول در روغن معطر آن دارد. کارواکرول عامل اصلی طعم شاخص اورگانوست و بیشترین مقدار آن در اورگانو یونانی و برخی گونههای مکزیکی یافت میشود.
- دیتمانی کرتی (O. dictamnus): بومی کرت و جنوب یونان. برگهای نقرهای پرپشت و گلهای صورتی پررنگ. طعمی مشابه مرزنجوش شیرین. مناسب همراه ماهی کبابی.
- مرزنجوش گلدانی (O. onites): بومی یونان و آسیای صغیر. بوته کوتاه با برگهای سبز روشن و کرکی، گلهای سفید یا صورتی. نسبت به مرزنجوش شیرین، کمتر شیرین و تندتر است.
- اورگانو یونانی یا ترکی (O. heracleoticum): بومی اروپای جنوب شرقی و غرب آسیا. در ترکیه به «اورگانو سیاه» معروف است. برگهای تیره و گلهای سفید کوچک دارد، طعمی فلفلیتر دارد. این گونه، اصلیترین اورگانو خشک تجاری در اروپا و آمریکا است.
- اورگانو طلایی (O. v. Aureum): گیاه پوششی کمارتفاع با طعم ملایمتر از اورگانو معمولی.
- اورگانو سوری (O. syriacum): بومی خاورمیانه. طعمی تند شبیه آویشن و اورگانو. گاهی به نام زعتر فروخته میشود.
- اورگانو مکزیکی (Lippia graveolens): خویشاوند به لیمو. برگهای سبز-خاکستری بیضی و گلهای سفید-کرم. بسیار معطر.
- اورگانو کوبایی (Plectranthus amboinicus): بومی آفریقا اما در مناطق گرمسیری کشت میشود. برگهای ضخیم و تند. در کوبا و فیلیپین خام مصرف میشود با لوبیا، ماهی یا گوشت.
- گلپر (Heracleum persicum): ادویه ایرانی. بذر عطری و کمی تلخ که بعد از پخت ملایم میشود. در سوپ عدس و لوبیا، ترشی، باقلا و روی دانههای انار استفاده میشود.
دسته بندی ها: یار ادویه
