گشنیز    Cilantro 

گشنیز   Cilantro 

 Coriandrum sativum

  • ویژگی‌ها:
    هم سبزی تازه و هم ادویه است.

    • برگ‌ها = cilantro (سبزی تازه).
    • دانه‌ها = coriander (ادویه).
  • بخش‌های مصرفی: برگ، ساقه، ریشه (ریشه طعمی قوی‌تر و مشک‌مانند دارد).
  • نگهداری:
    تازه تا ۳-۴ روز در یخچال؛ خشک‌شده بی‌ارزش است و در آشپزی آسیایی استفاده نمی‌شود.
  • مصارف:
    • در آسیا: سوپ‌ها، خوراک‌های سرخ‌شده، کاری‌ها.
    • در هند و مکزیک: در خمیر ماسالا و سس‌ها.
    • در یمن: Zhug (سس تند با گشنیز، فلفل، سیر و هل).
    • در پرو و بولیوی: با چیلی و لیمو ترکیب می‌شود.
    • در اروپا: بیشتر پرتغالی‌ها هنوز به سبک سنتی استفاده می‌کنند.

جفت‌های طعمی:

  • خوب با: آووکادو، شیر نارگیل، خیار، عدس، برنج، سیب‌زمینی.
  • ترکیب عالی با: ریحان، فلفل چیلی، سیر، زنجبیل، لیمون‌گراس، جعفری، نعناع.

گشنیز تازه   Cilantro 

گشنیز بومی مدیترانه و آسیای غربی است و هم به‌عنوان سبزی تازه و هم ادویه استفاده می‌شود:

  • برگ‌ها = سبزی تازه (کاشنی یا گشنیز).
  • دانه‌ها = ادویه گشنیز.

کاربردها:

  • در آشپزی آسیایی، خاورمیانه‌ای و لاتین بسیار مهم است.
  • در هند و مکزیک به شکل خمیر (مانند چتنی و ماسالا) مصرف می‌شود.
  • در یمن، سس تند zhug با گشنیز، فلفل و ادویه ساخته می‌شود.
  • در پرو و بولیوی با چیلی و لیمو ترکیب می‌شود.
دسته بندی ها: یار ادویه