اجوان Ajowan
Trachyspermum ammi
اجوان، بومی جنوب هند، یک گیاه چتری کوچک و یکساله است که به زیره و رازیانه شباهت نزدیکی دارد. دانههای آن ادویهای محبوب در سراسر هند هستند و این گیاه همچنین در پاکستان، افغانستان، ایران و مصر کشت و مصرف میشود. روغن اسانسی اجوان تا پیش از معرفی تیمول مصنوعی، منبع اصلی تیمول (یک فنل ضدعفونیکننده) در جهان بود.
کاربردهای آشپزی
اجوان باید با احتیاط مصرف شود؛ استفاده زیاد باعث تلخ شدن غذا میشود. پختن، طعم آن را ملایم کرده و شبیه آویشن یا پونه کوهی میکند، اما قویتر است و تهمایهای فلفلی دارد.
اجوان سازگاری طبیعی با غذاهای نشاستهای دارد و در جنوبغرب آسیا در نانها (پاراثا) و تنقلات سرخشده (بهویژه آنهایی که با آرد نخودچی درست میشوند) استفاده میشود. پخت آن با حبوبات خشک به کاهش نفخ کمک میکند. همچنین برای طعمدهی به ترشیها، سبزیجات ریشهای و برخی مخلوطهای کاری استفاده میشود. در آشپزی گیاهخواری گجرات بسیار محبوب است، جایی که در خمیر باجیا و پاکورا و همراه با فلفل و گشنیز برای طعمدهی به کرپهای محلی به نام پودلا استفاده میشود. در شمال هند، اجوان در روغن گِهی همراه با سایر ادویهها سرخ میشود و سپس به غذا افزوده میگردد. در غرب، معروفترین استفادهاش در طعمدهی به اسنک تردی به نام بامبِی میکس است.
دانههای آسیابشده
دانهها اغلب بهصورت کامل یا کوبیدهشده مصرف میشوند. تا زمان نیاز آنها را آسیاب نکنید.
دانههای کامل
دانهها کوچک، بیضوی و شیاردار هستند و رنگی بین سبز مایل به خاکستری تا قهوهای مایل به قرمز دارند و شبیه دانه کرفس هستند.
