شیرینیهای کوچک (کوکیها)
واژهی «کوکی» از کلمهی هلندی “koekje” گرفته شده که به معنی «کیک کوچک» است. این واژه بیشتر در آمریکای شمالی رایج است. در بریتانیا به این نوع شیرینیها معمولاً «بیسکویت» گفته میشود، البته بیسکویتهای انگلیسی معمولاً کوچکتر از کوکیهای آمریکایی هستند و بافت ترد و خشکتری دارند، نه نرم و کشدار.
مهاجرانی که از کشورهای مختلف به آمریکای شمالی آمدند، دستورهای سنتی شیرینیهای کوچک خود را هم با خود آوردند؛ به همین دلیل، امروزه کوکیهایی با ریشهی اسکاندیناوی، آلمان، بریتانیا، فرانسه، اروپای شرقی و دیگر نقاط، در آمریکا پخته میشود.
تا چند دههی پیش، کوکیهای آمریکای شمالی هم بیشتر شبیه نسخههای اروپایی بودند؛ یعنی کوچک و ترد. اما از اواخر قرن بیستم، سلیقهی مردم تغییر کرد و کوکیهای نرم و کشدار محبوبتر شدند. در ابتدا، برای رسیدن به این بافت، قنادها کوکیها را کمتر از حد معمول میپختند که گاهی باعث میشد مرکز آنها نپخته و خمیری باقی بماند. اما خیلی زود، فرمولها تغییر کرد تا کوکیهایی نرم ولی کاملاً پخته تولید شوند.
در همین زمان، میل عمومی به سایزهای بزرگتر هم باعث شد که اندازهی کوکیها بزرگتر و بزرگتر شود. امروزه کوکیهایی با قطر ۱۰ تا ۱۲ سانتیمتر (و حتی بیشتر) کاملاً رایج هستند.
نکته برای قنادان ایرانی:
اگه به فکر توسعهی منوی قنادیتون هستید، کوکیهای بزرگ و نرم میتونن انتخاب جذابی باشن، مخصوصاً برای فروش به سبک کافیشاپ یا فروش آنلاین شیرینی خانگی.
