لیموی ماکروت Makrut lime
پوست و برگ لیموی ماکروت مدتهاست که طعم تمیز و مرکباتی خاصی به غذاهای جنوبشرقی آسیا میدهند. در کامبوج، اندونزی، مالزی، میانمار و تایلند در بسیاری از غذاهای ماهی و مرغ، سوپها و خمیرهای ادویهای استفاده میشود که با رایحه و طعم منحصربهفرد خود بهسرعت شناخته میشوند. امروزه در فلوریدا، کالیفرنیا و استرالیا نیز کشت میشود. نام انگلیسی قدیمی آن کافیر لایم در برخی فرهنگها توهینآمیز تلقی میشود و به همین دلیل نام تایلندی ماکروت لایم بیشتر مورد استفاده قرار میگیرد.
برگهای تازه کامل
این برگهای چرمیشکل بهصورت دوبرگی غیرمعمول روی یک دمبرگ رشد میکنند. سطح رویی سبز تیره و براق و سطح زیرین روشنتر و مات است.
برگهای لیموی ماکروت منبع اصلی رایحه تند و مرکباتی در بسیاری از سوپها، سالادها، خوراکهای سرخکرده و کاریهای تایلندی هستند. پوست رندهشده آن در خمیر کاری، لارب و کیکهای ماهی به کار میرود. در اندونزی و مالزی نیز در برخی غذاهای ماهی و مرغ استفاده میشوند. همیشه بهتر است از برگ تازه استفاده شود و برگ خشک هرگز در سالاد کاربرد ندارد. برگ کامل را میتوان قبل از سرو از غذا خارج کرد؛ اما اگر قرار است برگ خورده شود (مثلاً بهعنوان تزئین سوپ شفاف)، باید بسیار ریز مثل سوزن با چاقوی کوچک و تیز خرد شود. این برگها هنگام پخت طعم خود را بهخوبی حفظ میکنند.
اگر پوست میوه را در آبنمک خریدید، پیش از مصرف خوب بشویید و لایه سفید داخلی را بتراشید. پوست خشک رندهشده بهتر است پیش از افزودن به غذاهای آرامپز کمی خیس شود. لایه سفید پوست موجب تلخی میشود، پس باید کم مصرف شود. برای دادن طعم مرکباتی به غذاهای غربی، میتوان از برگها در کاسرول مرغ، همراه با ماهی پخته یا سرخشده یا در سسهای مخصوص مرغ و ماهی استفاده کرد.
میوهی تازه کامل
این میوه به شکل گلابی، ناهموار و چروکیده، به رنگ سبز لیمویی و به طول حدود ۷–۸ سانتیمتر است. آب کمی تولید میکند که ترش است و بهندرت استفاده میشود.
