آلژینات سدیم

عامل زایش طبیعی از جلبکهای قهوه ای استخراج شده است که اغلب  با نمک کلسیم در فرایند spherification ترکیب شده است.

همانطور که احتمالا حدس زدید اسم این افزودنی از منشا دریایی آن می اید. در حقیقت  آلژینات سدیم از جلبک قهوه ای یافت شده در سواحل آتلانتیک شمالی، آسیا و آمریکای  جنوبی استخراج شده است. کشف آن توسط یک شیمیدان بنام ECC استنفورد انجام شده  است کسی که مولکول را برای اولین بار در سال ۱۸۸۱ توصیف کرد.

صنعت غذایی از این جلبک در بسیاری از فرایندهای مختلف استفاده میکند و بسته به  ویژگی های مورد نظر تولید کنندگان چندین نوع گیاهان دریایی را ترجیح می دهند.  الاميناريا هايربورا لاميناريا ديجيتاتا لامیناریا جاپونیکا اسکوفیلوم نودوسوم، اكلونيا  ماكسيما)

آلژینات یک پلی ساکارید یا یک زنجیره قند از دیوار سلول آلزا است. اولین بار به شکل  اسید آلژینیک استخراج شد این محصول سپس با نمکهایی که در محلول آبی قابل حل  و پایدار بودند خنثی شد. این محلول از طریق الک سانتریفیوژ و صاف کردن قبل از ته  نشینی در نمک آلژینات عبور می کند.

صنعت از بسیاری از ویژگیهای آلژینات سدیم بهره میبرد. مقاومت آن در برابر گرما، آن  را به عنصر انتخابی در نانوایی ها برای ایجاد کرمهای پر کننده یا ژله های میوه تبدیل کرده  که به آنها امکان میدهد که شکل خود را در طول پخت حفظ کنند. بعلاوه، فیلم نازک  ایجاد شده در اطراف ژل یا کرم از آن در برابر تاثیر رطوبت بر کیک محافظت می کند. اثر  غلیظ سازی آن در محلولهای آبی برای ساخت سسهای پنیری غلیظ تر که بهتر به پاستا  می چسبند بکار رفته است. آلژینات همچنین بعنوان یک تثبیت کننده در بستنی بواسطه  کاهش اندازه کریستالها و بدست آمدن بافتی روان تر استفاده شده است. همچنین از  جداسازی امولوسیونهایی از قبیل چاشنی های سالاد یا مایونزها جلوگیری می کند. ژلها  بسیار آسان تر شکل میگیرند زمانی که آلژینات با غلظتهای کلسیم بالاتر به محصول  اضافه می شود.

آیا میدانستید آلژینات سدیم :

پودر با خمیر فلفل چیلی را که بعدا میتواند برای پر  کردن زیتون استفاده شود دوباره شکل میدهد.

بدلیل اندازه ریز دانه آن، برای ساخت قالب دندان قلیل  اتکا بکار میرود.

برای تولید کپی از اجزای بدن انسان در هنگام  فیلمبرداری جلوه های ویژه استفاده میشود.

پروبیوتیکهای خاصی را کپسوله میکند به طوری که بدون  از بین رفتن توسط اسید معده، به روده برسد.