انیس ستارهای Star anise (Illicium verum)
قطعاً زیباترین ادویه، انیسون ستارهای بومی جنوب چین و ویتنام است که سابقه طولانی در استفاده دارویی و آشپزی دارد. امروزه در آشپزی غربی برای طعم دادن به ماهی و غذاهای دریایی، شربتهای مخصوص برای گلابی و انجیر و همچنین میوههای استوایی استفاده میشود.
موارد مصرف آشپزی
در آشپزی چینی در سوپها، آبگوشتها و مرینیت مرغ و گوشت خوک استفاده میشود و یکی از اجزای پودر پنجادویه چینی است. در ویتنام به نودل معروف «فو» طعم میدهد. در هند در برخی کاریهای محلی دیده میشود. در غرب، استفاده محدودتری دارد و بیشتر در نوشیدنیهایی مثل عرق انیس، اوزو و پاستیس استفاده میشود.
این گیاه ظریف، بومی شرق مدیترانه و خاورمیانه است و با زیره، رازیانه و شوید خویشاوند است. در آغاز برای مصارف دارویی استفاده میشد اما رومیها آن را بهعنوان طعمدهنده در غذاها، بهویژه کیکها معرفی کردند. امروزه برای دانهها کشت میشود، اما برگهای جوان آن هم بهعنوان سبزی استفاده میشوند.
در اروپا، دانه انیس بیشتر در کیکها، نانها، شیرینیها و دسرهای میوهای بهکار میرود. در هند به کاریها و عدسها طعم میدهد. در مراکش و تونس به فریتِرها و کاستاردها اضافه میشود.
